Kendimi Bu Dünyaya Ait Hissetmiyorum !!!

Kendimi bu dünyaya ait hissetmiyorum!!!

Çok tanıdık bir cümle değil mi? Peki siz kendinizi bu dünyaya ait hissediyor musunuz? Son dönemlerdekendilerini bu dünyaya ait hissetmeyen danışanlarla yolum kesişti.Aslında benimle çalışmak istemelerinin nedeni direk bu konu değildi.

  • Kimisi ”mutsuzum” diye geldi.
  • Kimisi de ”etrafımdakileri mutlu edemiyorum ” dedi.
  • Bir diğeri de yaşadığım hayattan keyif almıyorum diye gelmişti. Çalışma sırasında fark ettik ki aslında ortak noktaları bu dünyaya ait hissetmiyorlardı kendilerini.

Köklenmek

Peki neden bir insan kendini yaşadığımız bu dünyaya ait hissetmez?

Bunun birçok nedeni olabilir. Mesela anne-bebek ilişkisi küçükken kurulamamış ,anne bebeğini emzirememiş olabilir. Ya da daha çok küçücükken çalışmak zorunda olduğu için bebeğiyle yeteri kadar ilgilenememiştir. Veya annesi ölmüştür. Türlü türlü nedenlerden dolayı bebeği kendi annesi değilde anneannesi, babaannesi ya da bakıcı ablası büyütmüş olabilir. Arka tarafta bununla ilgili bir sürü kayıt vardır.

Böyle bir durumda o bebek , anne sıcaklığını yeteri kadar alamadıysa öncelikle  Çocuğun içinde annesine karşı nedenini bilmediği bir öfkesi olur genelde.  Yaşı 40-50 olmasına rağmen annesiyle o sıcak ilişkiyi kurmakta zorlanıyor olabilir. Ya da eğer kız bebek beklenirken erkek olarak doğduysa o zaman da,ailesi için hayal kırıklığını yarattığını hissedebilir. Bir bebek annesinin rahmine düştüğü an itibariyle herşeyin farkındadır. Ailesi tarafından istenen bir çocuk mu ? yoksa istenmeyen bir çocuk mu ? olduğunu mutlaka ki hisseder.

Mesela 2 erkek çocuktan sonra 3.çocuk kız olarak bekleniyorsa ve doğan bebek yine erkek olduysa işte o çocuk hayatı boyunca birilerini hep memnun etmeye çalışabilir.  Çünkü ailesinin istediği ve beklediği gibi kız olarak doğmamıştır. Sanki bunu kendi suçuymuş gibi hissedip farkında olmadan kendisini cezalandırabilir.  Güzel şeylere hakkının olmadığını hissedip hayatı boyunca önce ailesini sonra da etrafındaki diğer tüm insanları memnun etmeye çalışabilir. Kendisinden çok fazla verdikçe başkalarının gözünde daha çok değerli olduğunu hissedebilir. Doğru değildir ama onun bilinçaltı onu korumak için böyle çalışıyordur.

Üstelik bu sadece aile hayatında da olmak zorunda değil. İş yaşantısını da aynı şekilde etkileyebilir. Eğer bu kişi bir yönetici ise kendisini çalışanlarına kabul ettirmek zorunda hissedebilir. Ya da istemese bile çok fazla taviz veriyordur. Siz de kendi  yaşantınıza bakar mısınız? Aynı şekilde sizin hayatınızda da önceliğiniz kendiniz misiniz?  Yoksa yakın çevreniz mi? Nedenini bilmediğiniz annenize ya da babanıza karşı öfkeniz var mı? Eğer varsa belki sizde de bebekliğinizde oluşan inanç kalıpları yüzünden aynı süreçleri,döngüleri yaşıyor olabilirsiniz.

Yorum Yok

Yorum Yap